บทที่ 147 ขอร้องล่ะ

“ที่นี่คือบ้านของผมเอง พี่ไม่ต้องกลัวหรอกครับ”

เสียงของมาร์คอ่อนโยน เขายื่นน้ำอุ่นให้แก้วหนึ่ง “ผมไม่ได้อยากจะตำหนิพี่นะครับ แค่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่ต้องดูแลร่างกายของตัวเองให้ดีๆ นะครับ?”

ทิพย์พารักษ์ยิ้มขื่นๆ “ฉันเคยยอมแพ้ไปแล้ว แต่ตอนนี้ก็กำลังรักษาตัวอย่างดีอยู่ค่ะ”

เธอมองรอยเข็ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ